Deze week ook het artikel in Humo gelezen over ochtendradio in Vlaanderen?
Wim Oosterlinck (de ochtendpresentator van StuBru) heeft het er - onder andere - over de fysieke ongemakken waar een ochtendmedewerker zoal mee te kampen heeft: "een lichte vorm van dementie vanaf drie uur in de middag, vergrijzing van de haardos en permanente vermoeidheid."
Mijn demente zelf treedt hem volledig bij.

Voor zij die het nog niet mochten weten: bij mij loopt de wekker elke ochtend ook om 4u15 af.
Sinds kort heb ik het gevoel dat de dementie elke dag een aantal minuten vroeger om zich heen begint te slaan. Dat van die grijze haardos kan ik ook niet meer ontkennen. Een aantal weken geleden heb ik de eerste grijze haren op mijn slapen (tiens, vreemd... what's in a name) mogen verwelkomen. En in tegenstelling tot de doorsnee man ben ik daar helemaal niet rouwig om. Hoop ik stiekem dat ik op deze manier toch wat maturiteit aan de wereld kan tonen? Of berust ik gewoon in mijn lot?

Ik ben in ieder geval niet van plan om kleurenshampoo te laten aanrukken. En dat pincet gebruik ik enkel om mijn wenkbrauwen wat bij te trimmen. Ik vind mannen die hun haar kleuren zelfs een beetje zielig. Komt misschien omdat ik het in het algemeen nogal vrij moeilijk heb met struisvogelpolitiek. Hopen ze op die manier stiekem hun jongensachtige verleden te kunnen bewaren? Of willen ze gewoon niet berusten in hun lot? Ach, whatever. Ik ga er mijn slaap niet voor laten. Het ontbreekt er nu al aan.

Als je mij op het toppunt van mijn dementie wil meemaken, dan moet je zeker op vrijdag eens langslopen. Vandaag ben ik weer tot ongekende hoogten gegaan. Rond de middag thuis gekomen. 'Eventjes' op bed gaan liggen. En ongeveer 2 uur geleden (22u30 dus) wakker geworden. "Zijn we nu al zaterdag?" "Is het ok dat ik al ontbijt?" "Ga ik straks nog kunnen slapen?" "Den Delhaize zou de klok rond open moeten zijn." "Waar komen al die grijze haren plots vandaan?" "Zou ik mijn haar moeten verven?" "Waarom stel ik mij zoveel vragen?" "Had ik nu geen afspraak vanavond?" "Hoorde ik nu daarnet de deurbel?" "Ik vrees dat ik dement aan het worden ben."

Slaap lekker.