In de slideshow hieronder alle foto's van mijn trip naar Parijs (& Versailles).

Op deze blog, Paris Daily Photo, krijg je elke dag een andere foto uit Parijs te zien.
Kwestie van de afkickverschijnselen voor te zijn na mijn terugkeer.

° Het is hier klimatologisch gezien erg verwarrend. Ik moet hier continu mijn sjaal, jas, trui, ... aan- en uittrekken wegens te warm en dan plots weer te koud. Wat ambetant is als je je oortjes in hebt, want 'den draad' raakt altijd wel ergens in verstrikt.

° Gisteren viel mij plots op dat ik die slaapkamers in het kasteel van Versailles precies toch niet echt aan de grote kant vind. In mijn hoofd waren die veel groter. Of misschien ligt het aan mijn hoofd.

° De Champion (supermarkt) op Place d'Italie ruikt naar mens-die-zich-al-minstens-4-weken-niet-meer-gewassen-heeft-en-mens-die-graag-uit-de-vuilnisbak-leeft. Echt bizar. Er was in de verste verte niemand te spotten die als 'dader' kon bestempeld worden. En wat het nog vreemder maakt: de geur hing ter hoogte van de rayon met de shampoo. Geef toe: mysterie! Het vervelendste is dat het het soort geur is die de hele dag in je neus blijft hangen.

° In eigen land krullen mijn tenen als het voor de zoveelste keer over B-H-V gaat. Ik erger me trouwens mateloos aan nieuwslezer(e)s(sen) die te lui zijn om Brussel-Halle-Vilvoorde volledig uit te spreken!
In Parijs staat BHV voor Bazar de l'Hôtel de Ville. Omdat ik in mijn vrije tijd wel afkortingen toesta: BHV. Sinds kort is er zelfs een BHV Homme in de Rue de la Verrerie. En zoals de naam al doet vermoeden: enkel stuff voor mannen. Meer dan kledij alleen. Vijf verdiepingen hoog. Alstublieft! Wat ik vooral handig vind aan een all-in-one-mannen-winkelketen:
- je hoeft niet eerst 4 roltrappen te nemen (zoals in de meeste andere winkels) voor je eindelijk aan de mannenafdeling bent.
- je hoeft niet op zoek te gaan naar de grens tussen de vrouwen- en mannenafdeling. Want geef toe: in sommige winkels begin je als man soms toch te twijfelen of je niet in een rek met vrouwenkleren staat te graaien. Yes, pink t-shirt I was talking about you!
- je kan uit de parfumafdeling buitenwandelen zonder een mélange vrouwengeurtjes op je kleren.
- er loopt minder volk rond/in de weg, maar daar uit besluiten dat vrouwen 'traag zijn' of 'altijd in de weg staan' is een beetje te kort door de bocht zeker? ;)

Zondag bestaat kev-in-wonderland exact 5 jaar!

Mensen vragen mij wel eens: "Zo'n blog, wat is daar eigenlijk het nut van?".
"Goeie vraag." Antwoord ik dan.
Na al die jaren is het voor mezelf vooral een handig archief geworden. Soms scroll ik hier ook wel eens terug in de tijd. Om vast te stellen dat het contrast tussen toen en nu groter dan ooit is. Of dat sommige dingen nooit zullen veranderen.

Tegelijk zie je hier maar een fractie van wat ik meemaak. Ikzelf kan aan de hand van de verschillende posts makkelijk mijn levensloop hertekenen. Ze zijn stuk voor stuk kleine reminders, die met tal van andere herinneringen en emoties verbonden zijn. Bij mij roepen ze dus ook datgene op wat niet neergeschreven staat. Want dat blijft na al die jaren nog altijd wikken en wegen. Wat schrijf ik wel? En wat niet? Tijdsgebrek levert meestal het antwoord op beide vragen.

En wat wil ik voor deze vijfde verjaardag?
Eerst en vooral jou bedanken omdat je - alweer - de moeite genomen hebt om dit te lezen.
En als je suggesties hebt voor de komende vijf jaar: ze zijn welkom! Laat via de link hieronder gewoon een reactie achter. Of stuur een mailtje.

Ik ben er zo klaar voor... om straks naar Parijs te vertrekken.
Net als vorig jaar een weekje huisruil. Een week lang het Parijse leven leven. Er zijn maar weinig dingen die dat kunnen overtreffen naar mijn gevoel. Zeker als je je eigen uitvalsbasis hebt. Want in je 'eigen' appartement logeren is zo anders dan op hotel gaan. Vooral omdat je je meteen een echte Parisien voelt. Eentje die ook naar de supermarkt gaat om inkopen te doen, die mee aanschuift bij de bakker, die het trucje met de sleutel van de voordeur onder de knie probeert te krijgen, die 's ochtends zelf de koffie zet, die een babbeltje slaat met de buurvrouw, die de vuilniszakken naar de container brengt, die na 2 dagen de weg naar 'huis' bijna blindelings vindt, ...
En ik vertrek ook met een verlanglijstje van hier tot in... Parijs:
- Jeff Koons in Versailles
- boeken kopen
- boeken lezen (liefst van al op een bankje op Place des Vosges)
- Muji, de Japanse Ikea
- De Berardo Collectie
- schrijven (als het lukt voor deze blog zelfs)
- Sushi eten
- in de metro (en zowat alle andere plaatsen) stiekem meezingen met de muziek op mijn ipod
- (kerst)shoppen (op de traditionele plaatsen en de minder traditionele)
- naar de lokale versmarkt en nadien koken
- de avondopening van het Louvre
- naar Bambi kijken (want 'oh schaam', die heb ik nog nooit gezien)
- ...

Het leukste aan Parijs is dat de inspiratie om elke hoek lonkt. Dus ongetwijfeld wordt dit lijstje elke dag uitgebreid/aangepast/geschrapt/bijgewerkt. Valt het op dat ik - na al die jaren - (nog altijd even) verliefd ben op Parijs?
Het fotoverslag volgt. Beloofd!

Volgende maand is het nog eens zover...
Huisruil nummer 4. En uiteraard zal ik hier uitgebreid verslag uitbrengen.
Nu alleen maar hopen dat er niet te veel Amerikanen rondlopen. (tenzij ze deze keer wél voor de juiste president kiezen)

Ben net terug van twee zalig ontspannende weken in de Provence.
In gedachten lig ik nog altijd op mijn luchtmatras in het zwembad te dobberen.
Alhoewel, hier mag ik ook niet klagen, want lig op dit eigenste moment op mijn dakterras languit in de zon. En ik heb nog een hele week vol on(w)eer(staan)bare plannen voor me, want ik word pas op 4 augustus weer bij Nostalgie verwacht.

Vind het altijd zalig om in het buitenland de plaatselijke radiostations te (her)ontdekken. En ook in Frankrijk heb je elke zomer 1 echte uitgesproken hit, die je zowat op elke straathoek hoort. Dit jaar is dat ongetwijfeld 'Jelly Bean' van Laurent Voulzy. Alweer eentje die ontegensprekelijk aan mijn zomer van 2008 gelinkt zal blijven.



De foto's van de Provence volgen gauw. Alleen eerst even mijn digitale camera terug proberen te bemachtigen. Heb hem gisteren met een halve slaapkop op restaurant laten liggen.

Gisteren eindelijk naar Canal Saint-Martin gegaan. Het stond al ruim 2 jaar op mijn wishlist. En het was inderdaad heel erg mooi. Alleen jammer van het slechte weer. Ik kan me voorstellen dat het nog stukken mooier oogt als het mooi weer is. Heb pas daarnet ontdekt dat het ook als decor dient voor de film "Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain".

Vandaag eerst naar Jardin des Tuileries en dan richting Champs Elysées en Arc de Triomphe, om uiteindelijk te eindigen op een terras aan Trocadéro. En onderweg natuurlijk weer een heleboel foto's gemaakt...

De wolken zijn stilaan aan het wegtrekken. Dus tijd om er nog eens op uit te trekken. En straks naar de supermarkt. Eén van mijn favoriete bezigheden trouwens: in een buitenlandse supermarkt ronddwalen en allerlei nieuwe producten ontdekken. (en neen, niet enkel in de Sien & Maria-afdeling, my friends, alhoewel ik die natuurlijk niet over het hoofd zie)

Vandaag eerst naar Jardin du Luxembourg getrokken en dan via Quartier Latin richting Île de la Cité gewandeld. Het ideale fotoparcours. Let the pictures do the rest of the talking...




En vanavond (op aanraden van S.) de Sushibar om de hoek ook eens geprobeerd. Alweer een aanrader.

De andere foto's van vandaag vind je in de slideshow.

Eén van de redenen waarom ik zo van Parijs hou is de diversiteit van de stad. Je hebt niet alleen de verschillende arrondissementen en wijken met hun typische karakters, maar daarnaast loopt hier vooral ook een bont allegaartje van mensen rond. Ik besef dat ik met mijn aanwezigheid deze week die mengeling nog een beetje bonter maak.

Parijs is ook de eerste stad waar ik iemand luidkeels met de muziek op z'n MP3-speler heb horen meekwelen. Ik zat er eerlijk gezegd al jaren op te wachten. Ooit moest er toch wel eens iemand de wereld om zich heen vergeten terwijl hij/zij zich compleet door de muziek liet meeslepen? En jawel, deze week was het zover. Ik vond het charmant. Jezelf zomaar kunnen verliezen, alle remmen los. En alle omstaanders leken er - aan de glimlach om hun mond te zien - net zo over te denken.

De zondvloed is hier trouwens net begonnen. Er hingen al een tijdje dreigende wolken in de lucht en daarnet zijn de sluizen eindelijk opengezet. Heb meteen alle ramen opengegooid en zit terwijl ik dit aan het tikken ben te genieten van een fantastisch onweerspektakel.

Meteen de ideale omstandigheden om de aardappelen te schillen. Laat ik daar maar eens aan beginnen.

De slideshow is aangepast.

Het weer in Parijs is zalig. De voorbije 3 dagen was de temperatuur perfect. Op sommige momenten waan ik me zelfs in het zuiden van Frankrijk.
De ideale omstandigheden dus ook om er op uit te trekken. Vanochtend zijn we eerst langs de lokale bloemen-, groenten- en fruitmarkt gewandeld. Op dinsdag-, vrijdag- en zondagochtend kan je op Boulevard Blanqui terecht voor de beste ingrediënten.
Daarna de metro genomen tot Bastille en richting Place des Voges (mijn favoriete plein) & Le Marais gewandeld.


Onderstaande foto's lijken in een pasfotocabine gemaakt te zijn. Niets is minder waar. Je kan dat even goed op een bankje op Place des Voges doen.



Een absolute aanrader: het binnenplein van Musée Carnavalet (over de geschiedenis van Parijs). Op een zonnige dag als vandaag meer dan de moeite waard.



En af en toe moet een mens natuurlijk ook even uitrusten... op een terras bijvoorbeeld...



Op het plein voor l'Hotel de Ville kan je dezer dagen door 'Le Jardin de Demain' wandelen. Kleinschalig, maar charmant. Later deze week ga ik zeker ook nog naar de tentoonstelling over Dalida in het stadhuis.

Net onze eerste inkopen gaan doen. Vanavond gaan we lekker zelf koken.
Op het menu: ratatouille van verse groenten, rijst & dorade.
Het valt me hier in de supermarkt trouwens telkens opnieuw op dat de groenten echt liggen te blinken. Waarschijnlijk omdat ze met extra pesticiden bewerkt zijn, maar het levert wel mooie plaatjes op. En het werkt inspirerend. Heb echt zin om te koken.